6 مکان بسیار خطرناک در جهان

6 مکان بسیار خطرناک در جهان در این دنیا مکان های زیادی وجود دارند که به دلایل مختلفی خطرناک هستند. در این نوشتار سعی داریم تا شما را با 6 مکان بسیار خطرناک در جهان آشنا کنیم.

باغ سمی در انگلیس:



اولین باغ مخصوص گیاهان سمی در انگلستان با الگو گیری از باغ های مخصوص گیاهان دارویی و سمی که در ایتالیا و در حدود سال های 1500 میلادی تاسیس شده بود، ساخته شد. باغ سمی Alnwick باغ مخصوصی است که به طور اختصاصی بر روی کاشت گیاهان سمی و مرگبار کار می کند.

این موسسه دارای انواع مختلفی از گیاهان با ترکیب های دارای مخدر و تنباکو است و همچنین دارای مجوز پرورش و کاشت گیاهانی مخصوص برای بدست آوردن حشیش و کوکایئن برای مصارف خاص است.

جزیره مارها دربرزیل:



جزیره ای در محدوده حاکمیت کشور برزیل که البته کمتر انسانی به آن پای گذاشته است. بر اساس محاسبات انجام شده در هر مترمربع از این جزیره چیزی بین 1 تا 5 مار زندگی می کند. انواع مارهای سمی و غیر سمی در انواع اندازه ها مختلف در این جزیره زندگی می کنند.

همچنین گونه خاصی از افعی در این جزیره زندگی می کند که مخصوص این جزیره و کشور برزیل است و مسئول نزدیک به 90 درصد از گزش های مرگبار در برزیل است. سم این مار گوشت اطراف محل گزش را آب می کند. برای بازدید از این جزیره اجازه های مخصوصی نیاز است

جزیره "رامره" در کشور برمه:



جزیره "رامره" یکی از مکان های خطرناک برای انسان هاست. دلیل آن هم وجود بیش از 1000 کروکودیل آب شور در این جزیره است. این نوع از کوروکودیل خطرناک ترین گونه این نوع از جانوران است. در عین حال در این جزیره پشه هایی حاوی ویروس بیماری مالاریا و عقرب های سمی نیز زندگی می کنند.

در مراحل آخر جنگ دوم جهانی این جزیره شاهد یک نبرد خونین 6 هفته ای بین نیروهای آمریکایی و ژاپنی بود. از چیزی نزدیک به 1000 سرباز ژاپنی که به مرداب های این جزیره وارد شدند تنها 20 نفر زنده ماندند. باقی سربازان نه بر اثر شلیک سربازان آمریکایی و بلکه به دست کروکودیل ها کشته شدند.

جاده "یونگاس" در بولیوی:



این جاده که در عمق جنگل های بارانی آمازون در کشور بولیوی ساخته شده است هر ساله شاهد مرگ نزدیک به 300 نفر است. این جاده 69 کیلومتری در دهه 1930 میلادی در جریان جنگ با کشور پاراگوئه در این بخش ساخته شد. این جاده که بر روی کوههای پوشیده از جنگل های بارانی احداث شده تنها 3 متر عرض داشته و ارتفاع پرتگاه های کنار آن در حدود 600 متر است. این جاده فاقد هرگونه گاردریل بوده و در بیشتر مواقع از سال مه آلود بوده و امکان ریزش سنگ به داخل جاده وجود دارد.

ناحیه تخلیه شده ای در اروپای شرقی:



این ناحیه منطقه ای به شعاع 30 کیلومتر در اطراف سایت هسته ای چرنوبیل در خاک کشور اوکراین است. این سایت که بعد از فاجعه سایت اتمی چرنوبیل تخلیه شده است اکنون به یکی از خطرناک ترین مکان ها برای زندگی تبدیل شده است. بسیاری از مردم در سالهای بعد یه این منطقه و نواحی آن بازگشتند و به هر شکل ممکن در حال زندگی در این ناحیه هستند اما در اطراف ناحیه اصلی خطرناک پلیس حضوری قوی دارد پس مراقب باشید تا به آن ناحیه نزدیک نشوید چون یا گلوله خواهید خورد یا دچار تشعشع خواهید شد.

آتشفشان های گلی در جمهوری آذربایجان:



کشور آذربایجان دارای صدها آتشفشان گلی است که البته که به جای مواد مذاب از داخل آن ها گل به بیرون فوران می کند. در بهار سال 2001 وقوع یک آتشفشان گلی باعث به وجود آمدن یک جزیره در محدوده دریایی آذربایجان در دریایی خزر شد. در اکتبر 2001 هم آتشفشان گلی دیگری در منطقه آبتکان جمهوری آذربایجان فوران کرد که البته تلفاتی در پی نداشت. در یک نگاه کلی معمولا هر 20 سال یکی از این آتشفشان ها در این کشور از زمین سر بر میاورد و اگر در زمان فوران در نزدیکی این آتشفشان ها باشید معلوم نیست چه بلایی برسر شما بیاید. امواج گل خارج شده از این کوه ها تا فاصله 15 کیلومتری در روز قابل رویت هستند.

حین خرید خمیر دندان، لطفاً به این نکته متوجه باشید...

زمانیکه شما خمیر دندان میخرید، اگر متوجه قوطی یا لوله خمیر شوید، در پائین آن به یکی از چهار رنگ زیر علامت گذاری شده است:

اگر علامت رنگ سبز باشد: خمیر دندان از مواد طبیعی ساخته شده است.

اگر علامت رنگ آبی باشد: خمیر دندان از مخلوطی از مواد طبیعی و ادویه جات ساخته شده است.

اگر علامت رنگ سرخ (قرمز) باشد: خمیر دندان از مواد طبیعی و مواد کیمیاوی (شیمیایی) ساخته شده است.

اگر علامت رنگ سیاه باشد: خمیر دندان کاملاً از مواد کیمیاوی (شیمیایی) ساخته شده است.

شما فقط آن خمیر دندان را خریداری کنید که رنگ سبز یا آبی علامت گذاری شده است.

استفاده از ادرار برای شارژ موبایل

پژوهشگران بریتانیایی به‌تازگی توانستند از جریان متابولیسم طبیعی بدن استفاده و از ادرار برق تولید کنند. بنا به گفته این پژوشگران، در آینده می‌توان این تکنولوژی را در توالت‌ها به کار گرفت و برق تولید کرد.

بر اساس پژوهشی که توسط دانشمندان دانشگاه شهر بریستول، واقع در جنوب غربی انگلستان، انجام شده است، ادرار انسان می‌تواند حتی یک موبایل را شارژ کند. این دانشمندان از جریانات طبیعی متابولیسم باکتری‌ها استفاده کرده و از ادرار انسان انرژی الکتریکی تولید کردند.

انرژی تولید شده برای یک صحبت تلفنی کوتاه، یک پیامک یا حتی یک بار مرورگری در اینترنت کافی است.

این نخستین باری است که از طریق ادرار انسان، برق برای شارژ موبایل تولید شده است. این روش قرار است توسعه پیدا کند. پژوهشگران نتایج این تحقیق را در نشریه علمی "Physical Chemistry Chemical Physics" منتشر کردند.

انرژی به عنوان محصولی از جریانات طبیعی متابولیسم

عامل تولید برق از ادرار، باکتری‌ها هستند. به گفته پژوهشگران، ادرار از میان سلول‌های سوخت میکروبی عبور می‌کند که کارکردشان مانند یک نیروگاه کوچک است و در آنجا ماده غیرآلی به نیروی الکتریکی تبدیل می‌گردد. انرژی پدید آمده، محصول جنبی روند سوخت و ساز ارگانیسم‌هاست. هر چه مقدار ادرار بیشتر باشد، انرژی بیشتری نیز تولید می‌شود.

بنا به گفته یکی از این پژوهشگران، می‌توان در آینده این تکنولوژی را در توالت‌ها کارگذاری کرد و از برق تولید شده برای دوش گرفتن یا تولید نور استفاده کرد.

در جاهای دیگر نیز از نیروگاه‌های سلولی سوخت میکروبی استفاده می‌شود، اما میزان برق تولید شده از این طریق آنقدر زیاد نیست که در اقتصاد کاربرد وسیع داشته باشد.

پزشکی درحال جراحي خود !

سال ۱۹۶۴، دكتر روگوزوف، در ۲۷ سالگي مقيم ايستگاهي در قطب جنوب بود.

در اين زمان او تشحيص داد كه مبتلا به آپانديسيت حاد شده است.
شرايط او داشت بدتر مي‌شد و به خاطر شرايط آب و هوايي، هواپيمايي نمي‌توانست فرود بيايد.
به همين خاطر او تصميم گرفت، خودش را عمل كند.
او با بي‌حسی موضعي عمل را شروع كرد،
در حين عمل، هواشناس ايستگاه، ريتراكتور (وسيله‌اي كه دو سوي برش جراحي را مي‌گيرد و برش را باز نگه مي دارد) را برايش نگه داشت،
راننده ايستگاه آينه‌ را براي او نگه داشته بود،
دانشمندي هم وسايل عمل را به او مي‌داد...

دكتر روگوزوف در حالت خم‌شده به جلو، عمل را انجام داد و گرچه يك بار طي عمل از حال رفت،
توانست عمل را كمتر از دو ساعت انجام دهد. بعد از دو هفته او كاملا بهبود پيدا كرد.